Elektroterapia

Dziedzina fizykoterapii (lecznictwa fizykalnego) zajmująca się leczeniem objawowym schorzeń m.in. układu ruchu i neurologicznych za pomocą różnego rodzaju prądów leczniczych, w którym wykorzystuje się do leczenia prąd stały, modulowane prądy średniej częstotliwości oraz prądy impulsowe małej i średniej częstotliwości.

Celem elektroterapii jest złagodzenie bólu i poprawienie ukrwienia stymulowanej tkanki. Przyspiesza wchłanianie obrzęków i wysięków śródstawowych.

  • Wskazania do elektroterapii:
    • stany przewlekłego lub ostrego bólu kręgosłupa
    • wszelkiego rodzaju dyskopatie
    • nerwobóle
    • choroba zwyrodnieniowa stawów
    • choroby reumatyczne
    • stany pourazowe narządu ruchu, np. po złamaniach, jak również te przebiegające z obrzękiem
    • zapalenia tkanek miękkich
    • Rwa kulszowa
    • bóle głowy
    • migreny
    • bóle towarzyszące osteoporozie
  • Przeciwwskazania:
    • wszczepione urządzenia elektroniczne (np. rozrusznika serca)
    • wszczepione metalowe elementy lub implanty
    • choroba nowotworowa
    • podatność na zakrzepy (np. zakrzepowe zapalenie żył) i zatory
    • zaburzenia czucia
    • ogólne infekcje, przebiegające z wysoką gorączką
    • ostre stany zapalne skóry czy tkanek, zwłaszcza w miejscach, gdzie nakładane są elektrody

Rodzaje zabiegów elektroterapii

W skład zabiegów elektroterapii  jakie wykonujemy wchodzi kilka rodzajów zabiegów z wykorzystaniem prądów stałych lub zmiennych o różnej częstotliwości:

 

  • Jonoforeza polega na tym, że za pomocą prądu stałego aplikuje się pacjentowi lek dokładnie w chore miejsce. Zabieg stosuje się w przypadku nerwobólów, neuralgii, chorób reumatycznych, w stanach zapalnych.
  • Galwanizacja polega na podawaniu prądu stałego o małej częstotliwości, który wpływa na tkanki nerwowe oraz struktury mięśni. Zabieg stosuje się w leczeniu wszelkiego rodzaju dyskopatii, nerwobólów, w stanach zapalnych nerwów, przeciążeń i napięcia mięśni oraz choroby zwyrodnieniowej stawów.
  • Elektrostymulacja to zabieg, który za pomocą stałego prądu impulsowego ma na celu wywołanie skurczu mięśni, by w ten sposób pobudzić je, doprowadzić do lepszego ukrwienia i zmniejszenia ich napięcia. Elektrostymulacja przynosi dobre efekty w przypadku zaburzeń ruchowych np. niedowładów czy porażeń oraz schorzeń układu nerwowego, a także w przypadkach zaników mięśniowych.
  • Prądy TENS to zabieg polegający na użyciu prądów impulsowych o małej częstotliwości. TENS oznacza przezskórną stymulację elektryczną nerwów i daje świetne rezultaty w przypadku bólów: kręgosłupa, stawowo-mięśniowych, związanych z kręczem szyi, czy reumatycznych.
  • Prądy diadynamiczne obniżają napięcie mięśniowe, zwiększają ukrwienie, przyspieszają wchłanianie krwiaków w stanach pourazowych. Wskazania to: bóle kręgosłupa, choroba zwyrodnieniowa stawów, schorzenia reumatyczne, wszelkiego rodzaju dyskopatie, nerwobóle, dystrofie mięśniowe, ale też stany pourazowe narządu ruchu, również z obrzękiem.
  • Prądy interferencyjne (prądy Nemeca) działają przede wszystkim przeciwbólowo, wpływają na układ nerwowy, poprawiają krążenie, odżywiają tkanki, pobudzają mięśnie do skurczu. Wskazania to: zakłócenia w działaniu mięśni np. ich osłabienie, urazy kończyn, reumatyzm tkanek miękkich.
  • Prądy Kotza (rosyjska stymulacja) wywołują skurcze głębiej położonych włókien mięśniowych, dzięki czemu znajdują zastosowanie w przypadku skoliozy, osłabienia mięśni np. po złamaniach, płaskostopiu.
  • Prądy Träberta są jednokierunkowe, impulsowe. Wskazania to zmiany zwyrodnieniowe stawów, bóle kręgosłupa i mięśni, nerwobóle, zaburzenia krążenia obwodowego, w tym zespoły niedokrwienne kończyn, ale też stany pourazowe narządu ruchu.